Κατηγορίες

Κωδικός προϊόντος: 11341
Μαίρη
ΣυγγραφέαςΦιορέτος Άρης
Κωδικός προϊόντος: 11341
Μαίρη
ΣυγγραφέαςΦιορέτος Άρης
Τιμή εκδότη με ΦΠΑ€17.70
Τιμή καταστήματος με ΦΠΑ€8.85
ΔιαθεσιμότηταΔιαθέσιμο στο ράφι

210 36500 80Τηλέφωνο

Χαρακτηριστικά Βιβλίου

Κατηγορίες Προσφορές ανα κατηγορία > Λογοτεχνία

Λογοτεχνία > Παγκόσμια Λογοτεχνία
ISBN9789601673417
Εκδοτικός οίκοςΕκδόσεις Πατάκη
Βάρος0,57
ΔιαθεσιμότηταΔιαθέσιμο στο ράφι
Σελίδες440
Ημερομηνίας 1ης παρούσας έκδοσηςΣεπτέμβριος 2017

Συντελεστές

Συγγραφέας Φιορέτος, Άρης
Μεταφραστής Κοσμάς, Κώστας

Σχετικά αρχεία

ΑπόσπασμαΔιάβασε ένα απόσπασμα από το βιβλίο
Δημοσίευμα"Η μεγάλη διάπαυση του κόσμου", Βίβιαν Αβρααμίδου-Πλούμπη, 01/21/2018, «amagi»
Δημοσίευμα"Το δίλημμα της «Μαίρης»", Δήμητρα Ρουμπούλα, «ο αναγνώστης»
Δημοσίευμα"Μια γυναίκα απέναντι στη χούντα", Σάκης Ιωαννίδης, 28/01/2018, «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»
ΣυνέντευξηΆρης Φιορέτος: "Για να είναι ευχάριστο ένα κομμάτι πεζογραφίας, πρέπει να παραχωρήσεις την πρωτοβουλία στην ιστορία", «pna.gr», 21/01/2018
Δημοσίευμα"Οι άνθρωποι και η ιστορία τους", 23/12/2017, «δρόμος ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ»
ΔημοσίευμαΆρης Φιορέτος: «Μαίρη», Έλενα Ιωάννου, 23/12/2017, «DIASTIXO»
Συνέντευξη"Η ακροδεκιά εξαπατά τους αδύναμους", Μάνια Ζούση, «ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ», 03/12/2017
Συνέντευξη"Αναζήτησα την ανείπωτη ιστορία", Μικέλα Χαρτουλάρη, 11/11/2017, «Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ»
Συνέντευξη"Οι άγνωστες ιστορίες της Επταετίας", Νικόλας Ζώης, «ΤΑ ΝΕΑ», 11/11/2017

Φίλτρα

Μαίρη

Σύνοψη

Νοέµβριος 1973. Η Μαίρη είναι 23 χρονών, τελειόφοιτη της Αρχιτεκτονικής. Λίγες ώρες πριν κορυφωθούν οι µάχες µε την αστυνοµία και τον στρατό, µαθαίνει ότι είναι έγκυος. Ο πρώτος που πρέπει να το µάθει είναι ο Δήµος, του οποίου η φωνή αντηχεί από τα µεγάφωνα στην πολιορκηµένη πόλη. Κι όταν προσπαθεί να διαπεράσει τον κλοιό που περικυκλώνει τους καταληψίες φοιτητές, η Μαίρη συλλαµβάνεται. Αρνούµενη να αποκαλύψει ακόµη και το όνοµά της, θα βρεθεί, µαζί µε άλλες πέντε γυναίκες κι ένα µικρό παιδί, στο νησί της εξορίας.



«Αν σταθώ στις µύτες των ποδιών φτάνω µέχρι το παράθυρο, µεγάλο σαν µια κόλλα χαρτί. Ακριβώς από κάτω υπάρχουν υγρές γραµµές – σαν να ιδρώνει ο τοίχος. Το παράθυρο είναι στην πίσω γωνία, κάτω από την οροφή. Μάλλον φεγγίτης και όχι παράθυρο· όσο λιγότερο, τόσο το καλύτερο. Αν κοιτάξω έξω βλέπω τους τάφους και πιο πέρα τα ατελείωτα µίλια της θάλασσας. Μερικές φορές γκρίζα, µερικές φορές αστραφτερή σαν ατσάλι, τις περισσότερες µπλε ή πράσινη και ταραγµένη. Αν κλείσω το παράθυρο, κλείνω έξω και την αύρα, αν και όταν φυσάει ο γάντζος γδέρνει εκνευριστικά τον τοίχο. Γι’ αυτό τον έχω τυλίξει µε γάζα. Αυτό το κόλπο βοη­θάει για λίγο, αλλά µετά ξαναρχίζει. Διαφορετικά, το µόνο που ακούγεται είναι τα κύµατα. Βροντάνε µε τέτοια κανονικότητα, που ο ήχος τους έχει γίνει πλέον ένα µε το σώµα µου. Κάθε κύµα που σκάει ανασαίνει µέσα µου σαν τεράστιο πνευµόνι».


Page generated: 15/11/2019 09:28:44