Κατηγορίες

Τρεις ανδρικές φωνές

Τρεις ανδρικές φωνές

Τρεις ανδρικές φωνές

του Μάνου Κοντολέων

Για πολλά χρόνια, η συγγραφή βιβλίων για παιδιά θεωρούνταν πως ήταν μια σχεδόν ολοκληρωτικά γυναικεία υπόθεση.

Ασφαλώς και υπήρξαν και άνδρες που έγραφαν για μικρούς αναγνώστες, αλλά κανείς δεν μπορούσε να αμφισβητήσει την ηγετική παρουσία των γυναικών – από την Πηνελόπη Δέλτα και τη θεία Λένα ως την Πιπίνα Τσιμικάλη και την Καλλιόπη Σφαέλλου.

Από την εποχή της μεταπολίτευσης η ανδρική παρουσία αρχίζει να δίνει το δυναμικό παρών της και θα συνεχίσει με την ίδια δύναμη και μέχρι τα τελευταία χρόνια του 20ού αιώνα.

Αλλά με την είσοδο του 21ου αιώνα παρατηρούμε αυτή την ανδρική παρουσία να γιγαντώνεται και ποσοτικά αλλά και ποιοτικά.

Και σήμερα πια, η ανδρική γραφή στον χώρο του παιδικού/νεανικού βιβλίου νομίζω πως έχει πλέον δώσει δείγματα μιας κυρίαρχης τάσης.

Πόσο αυτή η τόσο έντονη παρουσία ανδρών συγγραφέων έχει αλλάξει το ύφος και τη θεματική του παιδικού και νεανικού βιβλίου; Αυτό είναι ένα θέμα που αξίζει κάποια στιγμή να το μελετήσουν οι θεωρητικοί της σύγχρονης ελληνικής παιδικής λογοτεχνίας.

Εδώ, εγώ απλώς επισημαίνω το γεγονός, καθώς έχω μπροστά μου τρία νέα μυθιστορήματα των Εκδόσεων Πατάκη, γραμμένα από τρεις σχετικά νέες ανδρικές παρουσίες στον χώρο της παιδικής λογοτεχνίας (και όχι μόνο), που όμως ήδη έχουν αναγνωριστεί και ως δόκιμες – συγγραφείς με άλλα λόγια του 21ου αιώνα.

Ο Γιώργος Παναγιωτάκης υπογράφει το βιβλίο «Η Δοκιμασία», τρίτο μέρος της σειράς «Λέσχη Αλλόκοτων Πλασμάτων». Με μια αξιοπρόσεχτα αχαλίνωτη φαντασία ξεναγεί τους αναγνώστες του στο σχολείο όπου φοιτούν παιδιά με ιδιόμορφες όσο και ιδιότυπες ικανότητες και στην ουσία δημιουργεί μια ελληνική εκδοχή (αλλά και πιο καθημερινή) του κόσμου του Χάρυ Πότερ.

Ο Σπύρος Γιαννακόπουλος με το «Αλλόκοσμος επισκέπτης» συνεχίζει ακάθεκτος να προσφέρει ένα ξέφρενο κέφι, καθώς περιγράφει το πώς φτάνει στα μέρη μας ένα περίεργο πλάσμα, δημιουργία ενός ανήσυχου επιστήμονα. Το εύρημα, αν και αρκετά γνωστό από κλασικά έργα, εδώ αποκτά μια κεφάτη παιδικότητα και σίγουρα ένα επίκαιρο μήνυμα – ας αποδεχτούμε τη «σοφία» ενός παιδιού.

Και, τέλος, ο Αιμίλιος Σολωμού («Το σκιάχτρο»), με μια ευφάνταστη τρυφερότητα, αποφασίζει να χρησιμοποιήσει ένα σκιάχτρο και, μέσα από τη δική του προσπάθεια αναγνώρισης του κόσμου στον οποίο βρέθηκε να ζει, ο αναγνώστης ανακαλύπτει αυτά που μια σημερινή αστικοποιημένη κοινωνία κινδυνεύει να ξεχάσει. Ένα μυθιστόρημα που ακουμπά πάνω στην παράδοση, την ώρα που με μια γλωσσική ποιότητα χαράζει τη θέση του και στο σημερινό παρόν της παιδικής λογοτεχνίας.

Με δυο λόγια, τρία βιβλία γραμμένα από άνδρες συγγραφείς, που προσφέρουν δυναμικές προτάσεις ανανέωσης των βιβλίων που θα διαβάζουν αναγνώστες που γεννήθηκαν μετά το 2010!

 

Το πιο πρόσφατο βιβλίο του Μάνου Κοντολέων για παιδιά, Ο Φωκίων δεν ήταν ελάφι κυκλοφόρησε τον περασμένο Οκτώβριο από τις Εκδόσεις Πατάκη.

Επόμενο