Κατηγορίες

Άρθρο

Το ξεχασμένο πηγάδι καραδοκεί το θύμα του - Με αφορμή το κόμικ «Στο δάσος» των Σπύρου Γιαννακόπουλου και Στέλλας Στεργίου

Το ξεχασμένο πηγάδι καραδοκεί το θύμα του - Με αφορμή το κόμικ «Στο δάσος» των Σπύρου Γιαννακόπουλου και Στέλλας Στεργίου

Γράφει ο Φίλιππος Μανδηλαράς


Διαβάζοντας το Στο δάσος του Σπύρου Γιαννακόπουλου και της Στέλλας Στεργίου, άρχισαν σιγά σιγά να αναδύονται νότες από ένα τραγούδι των αρχών της δεκαετίας του ’70 που θυμίζει πολύ τις πρώτες δουλειές του Φρανκ Ζάππα τόσο στο μουσικό ύφος όσο και στο ανατρεπτικό χιούμορ που διέτρεχε τους στίχους του. Είναι το περίφημο «Το ξεχασμένο πηγάδι καραδοκούσε το θύμα του» των «Εξαδάκτυλος», εφήμερο συγκρότημα στο οποίο συμμετείχε ο παππούς του ελληνικού ροκ Δημήτρης Πουλικάκος, το οποίο δεν κατάφερε να ολοκληρώσει δισκογραφική δουλειά αλλά συμμετείχε με δύο τραγούδια (ένα εκ των οποίων και το μεγάλο σε διάρκεια «Πηγάδι» του Αντώνη Τριανταφύλλου) στη θρυλική συλλογή με τίτλο «Ζωντανοί στο Κύτταρο -Η Ποπ στην Αθήνα» της Zodiac.

Το τραγούδι αυτό αφηγείται την ιστορία του Βρασίδα, του Χαρίλαου και του Λούλη, τριών φίλων που αποφάσισαν μια ζεστή μέρα να πάνε εκδρομή στο δάσος. Πουλάκια τιτίβιζαν στον δρόμο τους, μυρμήγκια μάζευαν τη σοδειά τους και ο Λούλης έτρεχε μπροστά μαζεύοντας μαργαρίτες και βιολέτες. Κανείς δεν υποψιαζόταν το ξεχασμένο πηγάδι που καραδοκούσε το θύμα του, ώσπου ο Λούλης, χαρωπός και πηδηχτούλης, έπεσε μέσα.

Σαν τον Λούλη λοιπόν, ανέμελος, χαρωπός και πηδηχτούλης, μπαίνει ο αναγνώστης στο δάσος του Γιαννακόπουλου και της Στεργίου, αλλά πολύ γρήγορα αντιλαμβάνεται ότι κάπου οι δημιουργοί έχουν στήσει ένα βαθύ, ξεχασμένο απ’ όλους πηγάδι. Κι αυτό γιατί από τις πρώτες κιόλας σελίδες εγκαθιστούν μια ατμόσφαιρα μυστηρίου και μια αβεβαιότητα για όσα διαβάζει ο αναγνώστης.

Τι απ’ όλα όσα λέγονται και εικονογραφούνται είναι αλήθεια και τι ψέμα; Τι είναι η μάγισσα με τα μακριά μαύρα νύχια που μιλάει στον ιππότη στο πρώτο δισέλιδο και γιατί ο ιππότης είναι ένας σύγχρονος νέος με μαύρα γυαλιά και γιλέκο; Την εμπιστευόμαστε ή όχι τη μάγισσα που έρχεται κατευθείαν από κλασικά παραμύθια σαν το «Χάνσελ και Γκρέτελ», κι αν όχι, γιατί; Τι είναι αυτή η ιστορία που ακολουθεί με το αγόρι που τρέχει στο δάσος πανικόβλητο να αποφύγει κάποιους που δε βλέπουμε ποτέ και πέφτει από το κακό στο χειρότερο, ενώ η αφήγηση περιγράφει μια ήσυχη οικογενειακή ζωή σαν αυτή του Τζακ πριν φυτέψει τη μαγική φασολιά, σε απόλυτη δυσαρμονία με όσα εικονογραφούνται; Τι συμβαίνει επιτέλους σε αυτό το κόμικ και τι σχέση έχει το βατράχι που σώζει το αγόρι με τον νεαρό με τα μαύρα γυαλιά που αποκαλεί «ιππότη» η μάγισσα στην αρχή; Μήπως το βατράχι είναι η πριγκίπισσα που ψάχνει ο ιππότης ή μήπως είναι κάποιο ιδεοληπτικό αμφίβιο που πιστεύει στα παραμύθια; Ποιος επιτέλους είναι ο «καλός» και ποιος ο «κακός» σε αυτή την ιστορία; Ποιος λέει την αλήθεια και ποιος όχι; Μήπως πρέπει, τελικά, να εμπιστευόμαστε μόνο το αγόρι που, μόλις συνέρχεται από το ξέφρενο κυνηγητό της αρχής, πέφτει στα χέρια των συμπαθητικών –πλην απειλητικών στις διαθέσεις– νάνων ή μήπως κρύβει κι αυτό κάποιο μυστικό;

Το ξεχασμένο πηγάδι που έχουν τοποθετήσει στην καρδιά του δάσους τους ο Γιαννακόπουλος και η Στεργίου καραδοκεί το θύμα του κι αυτό είσαι εσύ, αναγνώστη, που καλείσαι να ξεπεράσεις όλα τα εμπόδια που συναντάνε οι ήρωες της ιστορίας, να ανακαλύψεις τον συνεκτικό τους κρίκο, να αποκωδικοποιήσεις συμπεριφορές, να κρίνεις τις διαθέσεις τους και να αποφασίσεις μόνος σου ποιος αξίζει τη συμπάθεια και ποιος την αντιπάθειά σου, ποιος είναι τελικά ο «καλός» και ποιος ο «κακός» ή (ακόμα καλύτερα) με ποιον ΕΣΥ συντάσσεσαι και ποιον αποφεύγεις! Γιατί το παραμύθι αυτό, αναγνώστη, ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ να διαβαστεί δίχως την ενεργή συμμετοχή σου, ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ να το περάσεις ξεφυλλίζοντας στα γρήγορα τις σελίδες του, ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ να μη σταθείς να σκεφτείς και να αποφασίσεις με ποιανού το μέρος είσαι, καθώς ακόμα και τα Τρολ ή ο ανθρωποφάγος γίγαντας Γκρογκ, που με την πρώτη ματιά δεν είναι και τόσο συμπαθής, αξίζουν τη συμπάθειά σου, ενώ ο ιππότης-πρίγκιπας Μπεν και η βατραχίνα-πριγκίπισσα Τζένη, που μοιάζουν συμπαθείς, αξίζουν την αντιπάθειά σου.

Τελικά, ο μόνος που μοιάζει ακέραιος σε αυτό το κόμικ είναι ο Τζακ, το αγόρι που εικονίζεται να ισορροπεί σε έναν κορμό δέντρου στο εξώφυλλο. Ένα αγόρι που είναι σαν εσένα και εμένα, αναγνώστη, και καλείται να διακρίνει την αλήθεια από το ψέμα, να ταχθεί με αυτό που θα κρίνει καλό, να αλλάξει τη γνώμη του κι έπειτα να την ξαναλλάξει, να κινδυνέψει από χίλια δυο τέρατα και εμπόδια, να πολεμήσει για το καλό με σκοπό να μπορέσει να βγει από το δάσος και να γυρίσει σπίτι του, στην αγελάδα, στις κοτούλες και στα γουρουνάκια που φρόντιζε κάθε μέρα. Όμως, μετά από όσα πέρασε μέσα στο δάσος, τα ψέματα, τα λάθη, τις βιαστικές επιλογές και τις αποκαλύψεις, πώς γίνεται να επιστρέψει στην ήσυχη ζωή του πατρικού του;

Δε θα επιστρέψει, λοιπόν! Το αγόρι θα παρεκκλίνει από το ασφαλές μονοπάτι και θα συνεχίσει το ταξίδι στο δάσος που του επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις ακόμη. Όσο για τον αναγνώστη, αν καταφέρει να μην πέσει στο ξεχασμένο πηγάδι και αποφύγει τις δυσώδεις προκαταλήψεις που λιμνάζουν εκεί, θα έχει να απολαύσει πολλές ακόμη περιπέτειες του Τζακ στο σκοτεινό δάσος από το οποίο, όταν αποφασίσει να βγει, θα έχει πια να αντιμετωπίσει τα εμπόδια της νέας, ενήλικης ζωής του.

 

 

Προηγούμενο
Επόμενο


Page generated: 09/07/2020 10:52:10