Κατηγορίες

Άρθρο

Οι πολλές μοναξιές της Ούρσουλα Μπράουν

Οι πολλές μοναξιές της Ούρσουλα Μπράουν

(ανάγνωση πρώτη της σειράς των εικονογραφημένων αφηγημάτων Ούρσουλα του Κρις Ριντέλ)

 
Γράφει ο Φίλιππος Μανδηλαράς
 
Το 1514 ο μέγιστος Γερμανός ζωγράφος και χαράκτης Άλμπρεχτ Ντύρερ δημιούργησε ένα από τα αριστουργήματά του, την αποκρυφιστική Μελαγχολία I. Στο χαρακτικό αυτό απεικονίζεται η φιγούρα ενός ανθρώπου με φτερά που κάθεται αδρανής ανάμεσα σε ένα συνονθύλευμα γεωμετρικών σχημάτων και αντικειμένων μέτρησης, εργαλείων –κυρίως ξυλουργικής–, το κουφάρι ενός σκύλου, ένα αγγελάκι, έναν τροχό, μια καμπάνα, έναν ζυγό, μια κλεψύδρα, μία σκάλα. Ο αγγελόμορφος άνθρωπος μοιάζει παραδομένος σε έναν μελαγχολικό ρεμβασμό, σημάδι μιας δημιουργικής ιδιοφυΐας, όπως θεωρούσαν κατά την Αναγέννηση, αλλά και μιας απέραντης μοναξιάς ανάμεσα στα τόσα δημιουργήματα της ανθρώπινης διάνοιας. 
 
Πεντακόσια χρόνια αργότερα, το πενάκι του αριστοτέχνη Κρις Ριντέλ (δες μια σύντομη εργοβιογραφία του στο https://biography.jrank.org/pages/2027/Riddell-Chris-1962.html) σχεδιάζει την Ούρσουλα Μπράουν βυθισμένη στην πολύτιμη πολυθρόνα Μπιντερμάγερ, στο σαλόνι του πολυτελούς διαμερίσματος του Μεγάρου Χόφλεν Ντίνκεν όπου κατοικεί, περιστοιχισμένη από ένα συνονθύλευμα αντικειμένων που της στέλνουν τακτικά οι συλλέκτες γονείς της, όπως μουσικά αρωματοδοχεία, διακοσμητικές μπάλες μπόουλινγκ, καπέλα με έλικες, τσαγιέρες με δύο ή τέσσερις λαιμούς, σφυρίχτρες για σκύλους, τροχήλατες γυάλες, ροκοκό σταντ για οδοντόβουρτσες, μικρογραφίες καραβιών σε γλόμπους, διακοσμητικές κουτάλες, κουρδιστά αντικείμενα και σκαλιστές γοργόνες σε φυσική διάσταση. Η Ούρσουλα κρατάει στα χέρια της μια ακόμα καρτ ποστάλ, από αυτές που στέλνουν κατά καιρούς οι γονείς της από τους εξωτικούς τόπους όπου βρίσκονται συλλέγοντας εμπειρίες και αντικείμενα, και μοιάζει παραδομένη σε έναν μελαγχολικό ρεμβασμό, σημάδι μιας απέραντης μοναξιάς ανάμεσα σε τόσα εκκεντρικά δημιουργήματα της ανθρώπινης ευφυΐας. 
 
Ευτυχώς για την Ούρσουλα, δίπλα της στέκεται ο κύριος Ούλοφ, ένα μικροσκοπικό, μαλλιαρό πλάσμα από τους βάλτους της Νορβηγίας, που δεν του αρέσουν δύο πράγματα: η βροχή και να του βουρτσίζουν τα μαλλιά. Στα χέρια του κρατά μια υπερμεγέθη βούρτσα, γιατί γνωρίζει πολύ καλά πως κάθε φορά που η φίλη του μελαγχολεί (ή έχει στο μυαλό της κάποιο ιδιοφυές σχέδιο), της αρέσει να του βουρτσίζει τα μαλλιά… 
 
«Σ’ ευχαριστώ, κύριε Ούλοφ, που με αφήνεις να βουρτσίσω τα μαλλιά σου» λέει στην επόμενη σελίδα η Ούρσουλα. «Νιώθω πολύ καλύτερα τώρα». 
 
Και το πενάκι του απίθανου κυρίου Ριντέλ σχεδιάζει μια δακρυσμένη αλλά ανακουφισμένη Ούρσουλα να βουρτσίζει τα μαλλιά του φίλου της ενώ δίπλα της βρίσκεται ένα ογκώδες άλμπουμ όπου το κορίτσι καταχωρίζει τις καρτ ποστάλ των γονιών της. 
 
Η Ούρσουλα και ο κύριος Ούλοφ. Ο αγγελόμορφος άνθρωπος και τα αδρανή φτερά του. Όψεις της μοναξιάς που περιστοιχίζονται από σύμβολα της κάθε εποχής. Στην περίπτωση του αγγελόμορφου ανθρώπου, σύμβολα της ανθρώπινης διάνοιας, στην περίπτωση της Ούρσουλα, σύμβολα εστέτ αφθονίας, υποκατάστατα γονεϊκής αγάπης. 
Ο μελαγχολικός ρεμβασμός της Ούρσουλα δεν αποτελεί σημάδι δημιουργικής ευφυΐας, ούτε οδηγεί σε ανώτερα επίπεδα σοφίας και ύπαρξης, όπως πίστευαν την εποχή της Αναγέννησης ότι συμβαίνει με τη μελαγχολία (αν και η Ούρσουλα τη χρησιμοποιεί πολλές φορές ως κίνητρο για να βγει από το χρυσό παλάτι της και να αναζητήσει φίλους), αλλά σημάδι γονεϊκής εγκατάλειψης. 
 
Η Ούρσουλα ήταν προορισμένη να ζήσει μέσα σε μια απέραντη συναισθηματική μοναξιά γεμάτη ευφάνταστα αντικείμενα – υποκατάστατα αγάπης, όπως ακριβώς συμβαίνει με τη φίλη της, Σύλβια Φορμπς-Λόρενς ΙΙΙ, στο Η Ούρσουλα πάει σχολείο. Ευτυχώς, όμως, έχει για παρέα τον κύριο Ούλοφ, που λειτουργεί πολλές φορές σαν το ασυνείδητό της, υποχρεώνοντάς τη να μπει σε περιπέτειες που η ίδια δε θα διάλεγε ποτέ, βολεμένη όπως είναι στο διαμέρισμά της με όλες τις παροχές που της προσφέρουν –γλυκό άλλοθι στη συνείδησή τους– οι άφαντοι γονείς της: Φαγητό από τη Σπιτικό Φαγητό ΕΠΕ, καθαρισμός σπιτιού από τη Μάριο Βουρτσάκι και τη Λαμπερά Πόμολα ΕΕ, καμαριέρες από τη Σιγανά και Σιωπηλά ΑΕ και τη Φωλίτσα, φροντίδα μπάνιου από την Προμήθειες Λουτρού Μάριον και Σία, σιδέρωμα από τη Γελαστός Δράκος ΕΕ και ηλεκτρολογική επιμέλεια από τα 1000 Βολτ. 
 
Τόσος κόσμος να τη φροντίζει κι ένας φίλος –τρυφερό και μαλλιαρό πετ μέσα στο σπίτι, λάφυρο, μάλιστα, του μπαμπά και της μαμάς από ένα τους ταξίδι στους βάλτους της Νορβηγίας–, τι άλλο να χρειάζεται η Ούρσουλα; 
 
Η Ούρσουλα χρειάζεται φίλους. Φίλους αληθινούς. Μόνο που δυσκολεύεται πολύ να βρει γιατί την έλκουν οι όμοιοί της – μοναχικές ψυχές σαν κι αυτή, σαν τον κύριο Ούλοφ. Και στην προσπάθειά της να κάνει φίλους, ξεχνάει πολλές φορές τον μαλλιαρό της φίλο/σύντροφο/alter ego της, τον υποτιμάει, τον υποβιβάζει σε σκύλο συνοδείας, και τότε αυτό το απέραντα μοναχικό πλάσμα που αγαπάει επίμονα την Ούρσουλα δίχως να περιμένει καμιά ανταμοιβή ανεβαίνει στην ταράτσα του μεγάρου Χόφλεν Ντίνκεν και σκέφτεται μέσα στη βροχή που τόσο αντιπαθεί, ώσπου πάντοτε η φιλία κι η αγάπη βαραίνουν περισσότερο από τον εγωισμό και επιστρέφει στην παρορμητική φίλη του με νέο σχέδιο δράσης, ώστε να μπορέσει να της δείξει για ακόμα μια φορά πως αυτό που μετράει είναι ένα χέρι που σφίγγει ένα άλλο χέρι, μια πατημασιά που συνοδεύει μια άλλη, ένα γεύμα με παρέα στην απέραντη τραπεζαρία, ένα μυστήριο που λύνεται πάντοτε από δύο και τρεις και τέσσερις φίλους, μια αγκαλιά στο τέλος που αποζημιώνει.
 
Ο κόσμος της Ούρσουλα κατοικείται από πολλές μοναξιές που συγκλίνουν κάθε φορά στη θέρμη της αγκαλιάς, στο συνωμοτικό κλείσιμο του ματιού, στην κοινή σκανδαλιά και στην προσωρινή ικανοποίηση του ανικανοποίητου. 
 
Ο κόσμος της Ούρσουλα είναι λαμπερός κι αστραφτερός, αλλά μόλις σβήσουν τα φώτα, πάντοτε κάποιος θα δακρύζει. Ευτυχώς, όμως, πάντοτε θα υπάρχει κάποιος να προσφέρει παρηγοριά ή, πολύ συχνά, να προσφέρει την πιθανότητα της παρηγοριάς μέσα από τη συλλογική δράση της παρέας. 
 
Ο κόσμος της Ούρσουλα είναι ο δικός μας κόσμος, ο κόσμος που μεγαλώνουν τα παιδιά μας και που, συνήθως, ονομάζουμε ασφαλή. Δεν είναι, όμως, και ποτέ δε θα είναι δίχως τη δική μας εμπλοκή. 
 
Κρις Ριντέλ, Η Ούρσουλα και η συμμορία της Κίτρινης Γάτας (Νο1), Η Ούρσουλα πάει σχολείο (Νο2), Η Ούρσουλα ταξιδεύει στη θάλασσα (Νο3), Η Ούρσουλα, ο κύριος Μοβ και το Σαφάρι Πόλης (Νο4)
Απόδοση: Φίλιππος Μανδηλαράς
 
Ακολουθεί η ανάγνωση δεύτερη της Ούρσουλα με τίτλο: Η δημιουργική περιέργεια του κυρίου Ούλοφ και το υπαινικτικό πενάκι του κυρίου Ριντέλ
Προηγούμενο
Επόμενο


Page generated: 17/06/2019 21:39:06